شاید تا قبل از توقیف مدرسه تصور می شد که با نشریات پر مخاطب و تاثیر گذار برخورد می شود

اما تعطیلی فصلنامه مدرسه که ۱۰ نسخه از آخرین شماره اش دو ماه است که در یکی از کتابفروشی های همین بندر خودمان خاک می خورد و بیشتر از چند نسخه آن فروش نرفته (فکر کنم تیراژ مدرسه کم تر از ۲۰۰۰ نسخه باشد) نشان از سناریوی جدیدی است که این بار کیهانی های ارشاد نشین پاشنه هایشان را برای تعطیل کردن فکر و اندیشه ور کشیده اند

در این مدتی که مدرسه چاپ شد چند مقاله  از کسانی چون سروش، محمدرضا نیکفر، بابک احمدی، محسن کدیور، محمد مجتهد شبستری، سعید حجاریان، عزت الله فولادوند، محمدعلی همایون کاتوزیان و آرش نراقی منتشر شد که شاید مقاله نیکفر در مورد هولوکاست  و مقاله و مصاحبه مجتهد شبستری

در شماره آخر از بهترین های  مدرسه بود

کانت در  مقاله   روشنگری چیست  در ۱۷۸۴ م  نوشته است

روشنگری خروج آدمی ست از نابالغی به تقصير خویشتن خود. و نابالغی، ناتوانی در به کارگرفتن فهم خویشتن است بدون هدایت دیگری. به تقصیر خویشتن است این نابالغی، وقتی که علت آن نه کمبود فهم، بلکه کمبود اراده و دلیری در به کارگرفتن آن باشد بدون هدایت دیگری 

ترجمه‌ی سیروس آرین‌پور

اگر در ۲۰۰۷م این اندیشه کانت را درک می کردم مطمئنن وضعیت متفاونی با الان خود داشتم