نمايشگاه كتاب تهران مهمترين رويداد فرهنگي كشور است اما هر روز خبر هاي ضد و نقيضي در باره برگزاري این اتفاق مهم منتشر مي شود

مهمترين خبرها هول دو محور مكان برگزاري نمايشگاه و عدم شركت 350 ناشر مطرح كشور(ناشرانی مثل ني ، نيلوفر، طرح نو،مركز، ققنوس،كوير،افق ،فرهنگ معاصر، هرمس،نگاه ،مركز،مرواريد،قطره،ماهي، گام نو،آگه،   جامي،فرزان روز،چشمه،اختران و.....)

يعني كل ناشراني كه بار توليد همين كتاب هاي نصفه و نيمه و به درد بخور بر روي دوش آنهاست

نمايشگاه بدون اين ناشران خيلي مضحك و مسخره است

براي همه اهل كتاب حسرت و آرزويي دور از دسترس شده كه هر سال ترسي از برگزاري آن نداشته باشند

عملن نمايشگاه كتاب شده عرصه زور آزمايي سياسيون با هم، يك روز احمدي نژاد و خاتمي امروز هم قاليباف و احمدي نژاد،شوراي شهر تهران و مجلس ‌خبر از برگزاري قطعي نمايشگاه كتاب تهران در مصلي مي‌دهند اما مسوولا‌ن نمايشگاه وارشاد با تكذيب اين موضوع سعي به ابهام در برگزاري يكپارچه نمايشگاه كتاب دامن مي زنند به نظر مي‌رسد ارشاد به دنبال ايجاد شرايطي است كه تا نزديك‌ترين زمان به برگزاري نمايشگاه كتاب تهران همچنان اين شرايط را حفظ كند و به اين ترتيب در وهله نخست با شكستن تصميم جمعي ناشران به صورت فردي با آنها وارد گفت‌وگو شود و احتمالا‌ برخي از آنها را براي بهبود وجهه نمايشگاه ثبت‌نام كند و از طرف ديگر بخشي ديگر كه حضورشان را در نمايشگاه مناسب نمي‌داند از اين چرخه خارج كند به علت پرستيژ خاص نمايشگاه و بعد تبليغاتي‌اش دولت تمايل به حذفآن ندارد امااين رفتار ارشاد و تشديد سانسور و مميزي در 20 ماه گذشته حيات نشر و كتاب را به احتضار كشانده است

يكي از بزرگترين تفريحات من رفتن به نمايشگاه كتاب بود اما مسلما امسال به ديدن نمایشگاه كتاب‌هاي  دانشگاهي و درسي نمي‌روم

 شاید در همین ماهها یک طلسم ۲۰ ساله شکسته شود و حسین احمدی نسب بتواند در بندر نمایشی را اجرا کند و بچه های نقاشی هم گفته اند که نمایشگاهی از کارهای اخیرش در گالری فرهنگسرای طوبا برگزار می شود  هیچ وقت یادم نمی رود سال ۷۶ حضرت آقایی که ادعای شاگردی احمدی نسب را دارد و دست بر  قضا مدیر فرهنگی این سالهاو مفتخر به لقب هنر  شناس به این دلیل که  احمدی نسب در نقاشی هایش به زنان بندری توهین کرده است نگذاشت نمایشگاه برگزار شود  و تابلو ها را به تهران باز گرداند و چه هزینه سنگینی شده بود برای آوردن آنها به بندر مهمترین وجه از شخصیت احمدی نسب که او را برای من قابل احترام کرده است روح دموکراتیک او و برخلاف اکثر جماعت هنرمند این شهر عقده ای نبودن اوست شايد براي يك هنرمند دردي بدتر از اين نباشد كه نتواند هنرش را در سرزمينش نشان دهد همیشه گپ زدن با او برایم غنیمتی است و اوج حرفهایمان که به کافه نادری و فیروز ختم می شود    در این تعطیلات نوروز که به بندر آمده بود بدجور لابلای حرفهایش احساس کردم که دلش می خواهد بندرزندگی کند                                   

 در اینجا میتوانید برخی از کارهای احمدی نسب را ببینید